Kasia Deberny na półmetku swoich przygotowań olimpijskich podsumowuje swój sezon 2011...

Ten sezon był bardzo ciekawy. Po piętnastu miesiącach przerwy spowodowanych macierzyństwem w lutym tego roku wróciłam na wodę. Jak się okazało to jest jak z jazdną na rowerze. Ciało bardzo szybko sobie przypomniało czym jest żeglarstwo. Gorzej było z odnalezieniem się w czołówce światowej. Ale na pierwszy wygrany wyścig oraz porządne miejsce w prestiżowych regatach też przyszedł czas.

Na przełomie lutego i marca, wraz z małym synkiem Andrzejkiem wyjechaliśmy na zgrupowanie do Hiszpanii. Gdy trenowałam, Andrzej zostawał pod czujnym okiem opiekunki. Sukces tego pierszewgo wyjazdu był bardzo ważny, gdyż uświadomił mi, że damy sobie radę. Uwierzyłam, że z pomocą Polskiego Związku Żeglarskiego, sponsora Kredyt Banku, a przede wszystkim rodziny, uda mi się dojść nawet na koniec świata. Teraz jestem w połowie tej podróży, a horyzont wciąż przede mną. Taki sam. Ale gdyż stanę na podium, koniec świata nadal będzie daleko, a za horyzontem wielka korona gór, kolejnych gór do zdobycia.

Wystartowałam w sześciu imprezach międzynarodowych. Każde regaty były inne. Na każdych poprawiałam kolejny element, który jeszcze nie był doskonały. Moim orężem stały się kursy z wiatrem i strategia regatowa. Przeciwnik mógł mnie podejść jeszcze na startach i wykorzystać braki techniczne. Ale w całość wszystko poskładałam podczas Testu Olimpijskiego w Weymouth, gdzie startowały już najlepsze zawodniczki. W tej stawce zawiodłam siebie pierwszego dnia. I on zadecydował, że nie ścigałam się jeszcze w medalowym wyścigu. Ogólnie zajęłam 13 miejsce. Jest to dobry wynik, po pół roku trenigów i startów.  Ale nadal to miejsce mnie nie cieszy. Moja ambicja każe mi patrzeć wprzód. Bo mam wiele do zrobienia i do osiągnięcia.

Pod koniec września startowałam w mistrzostwach Polski w Górkach Zachodnich. Cieszę się, bo zdobyłam piąty tytuł w mojej karierze. Warunki wietrzne były bardzo ciekawe. Organizacja regat na dobrym poziomie i dlatego były to naprawdę fajne regaty. Wygrałam 9 z 10 wyścigów, więc nadal może być lepiej. Pod koniec października będę trenować na Lazurowym Wybrzeżu oraz startować w mistrzostwach Francji, a po dwóch tygodniach będę uczestniczyć w międzynarodowym zgrupowaniu w Hiszpanii, w Santander.

Rok olimpijski będzie jeszcze ciekawszy. Liczę, że będzie to rok wspaniałych przeżyć i wyników, dzięki którym mój syn będzie ze mnie dumny.